افزون بر بيان اين ، حديث شگفتى را كه به معنا شنيده‌ام ، و به آن ابيات مربوط است ، مىآورم : حكايت شده كه زيد ، پسر موسى بن جعفر بن محمد عليهم السلام ، رسول خدا صلى الله عليه و آله را درخواب ديد . گويا حضرتش با اميرمؤمنان عليه السلام ، در جاى بلندى شبيه به تپه كه پلّه‌هايى دارد ، نشسته است . ناگاه نغمه‌سرايى ، همين شعر سيد بن محمد حميرى را مىخواند كه آغاز آن چنين است : براى ام عمرو ، در شنزار ، شكارگاهى است كه نشانه هايش محو شده و بيابانى خشك است « 1 » تا به اين كلامش رسيد : به او گفتند - اگر خواهى - ما را آگاه كن كه پس از تو مقصد و پناه به سوى چه كسى است « 2 » زيد گويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله به اميرمؤمنان عليه السلام نگاه و تبسمى كرد ؛ سپس سه مرتبه فرمود : آيا آن‌ها را آگاه نكردم ؟ آيا آن‌ها را آگاه نكردم ؟ آيا آن‌ها را آگاه نكردم ؟ و به زيد فرمود : تو به شمار هر پله‌اى كه بالا رفتى ، يك سال زندگى خواهى كرد . زيد مىگويد : من پله‌ها را شمردم ، نود و چند پله بود و زيد ، نود و چند سال زندگى كرد و لقب او ، زيد النّار است . او بدين سبب به اين اسم ناميده شد كه چون بر بصره چيره گشت ، گروهى از اهالى بصره و بسيارى از بازارهاى آن را به آتش كشيد .

--> ( 1 ) . لُامّ عَمرو بالِلوى مَربعُ * طامِسَة أعلا مه بَلقعُ * * * . ( 2 ) . قالوا له لو شئت اعلمتَنا * إلى من الغاية والمفزع